Meçhul

 meçhuldür yüreğim

       bilmem kime sormalı yağmurları?

   dolu dizgin yağan karları?

          gölgemde yansıyan 

              bu küçük heyula da kim?

 

                     şiirlerin ne önemi var

                                   sen yoksan eğer

                                           lakin

                                            sığınır yüreğim

                                                 doludizgin şiirlere

 

                    bir meltem rüzgarı esse

               şu karşı kıyıdan usulca

                        ve yüzüme toprak çalsam 

                                       yine sensiz yine sessiz

                       bir çığlık atsam gök/yüzüne

                                     çaresizliğim dinmez 

                  kabus olur çöker üstüme

   

                                   

                    bir merdiven kurdum

                                         şiirden şimdi;

                                            uzatsan ellerini

                                    sen yine her şeye rağmen

                                                           ısıtsan yüreğimi 

                                                                       bu meçhul rüyamda

                                                                                ben sensiz sen sessiz….

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir